నడుస్తుంటే ఏవేవో ఆలోచన్లోస్తుంటాయి . స్థిమితంగా కూర్చొని ఆలోచించడం చేతకాదు .
ఆలోచన సాగిస్తుంటే ఏదో బరువు తగ్గినట్టుగా వుంటుంది . కానీ ప్రస్తుతపు విషయాలను గురించి ఆలోచించలేక పోతున్నాము!
ప్రస్తుతం అంటే యథార్థం , ఇప్పుడే ఏదో నిర్ణయించుకోవాలి . కర్తవ్యానికి దిగాలి . దీనికి ధైర్యం లేదు . భయంకరమైన యదార్థం . ఇతరుల సలహా పనిచెయ్యదు . దీనికి సమాధానం పుస్తకాలివ్వలేవు .
చరిత్ర తనని తానే అనుకరిస్తుందన్నది సత్యం కాదు. ఒక సమయంలో ఒక చోట ఏర్పడ్డ పరిస్థితులు , ఎప్పుడూ , ఎక్కడా , మళ్లా ఏర్పడవు . ప్రతి సంభవం అపూర్వమైనది , దానికదే సాటి . అల్లాంటప్పుడు చరిత్రలో మానవ సంఘాన్ని హృదయం యొక్క పరిణామాన్ని కొలుచుకొని, అందులోంచి భవిష్యత్తుకి వుపయుక్తమయ్యే సిద్ధాంతాలను, ప్రతిపాదించటం గొప్ప పొరబాటు .
ప్రాకృతిక సిద్ధాంతాలను అనుకరించవచ్చు . అవి తప్పవు. వాటిని ఎవ్వరూ అతిక్రమించలేరు
సూర్యుడు ప్రతి నిత్యమూ తూర్పున ఉదయిస్తాడని అనుకోని ప్రవర్తించటంలో హాస్యాస్పదమేమి లేదు . కాని సిపాయిల తిరుగుబాటు, విజయ నాగర పతనం మళ్ళా ఆ పరిస్తుతులను సృష్టిస్తే సంభవిస్తాయనుకొని, చారిత్రిక సిద్ధాంతాలని ప్రతిపాదించి వాటిని తొలిగించడానికి మార్గాలు వెదకడం హాస్యాస్పదమే.
ఆలోచన , వర్తమానాన్నుంచి తప్పించుకొని పారిపోయేటందుకు ఇవ్వబడిందా ?
జరిగిపోయిన విషయాలను స్మరించుకోవటం , జరగబొయ్యే విషయాలను ఊహించుకోవటం ---- ఇదే ఆలోచన చేసేపని , వర్తమానాన్నుంచి పారిపోతుంది . ఫలితం ? సగం సగం ఆలోచనలు , బుర్ర అలసిపోవడం , శరీరం బాధపడటం .
NRB
No comments:
Post a Comment